رمضان وقتی آغوششو به رویم باز کرد از خوشحالی تو پوست خودم نمی گنجیدم، از همون اول با خودم گفتم برای اینکه بهترین استفادرو از این ماه ببرم کلی برنامه ریزی کردم ولی الآن 21 روزه گذشته و من هنوز کاری نکردم و از این چند روزی که باقی مانده به شب طلایی که شب قدره دارم و 9 روره دیگه شایدم 8 روز،خدایا امورم رو به دست تو میسپارم خودت کمکم کن خودت یاریم کن که کاریو انجام بدم که تو دوست داریو به دردم میخوره، من عقلو ذهنم اینقدر سالم نیست که بخوام کاریو انجام بدم که به درد بخور باشه، اگرم سالم باشه باز باید تو کمکم کنی
پس یارب کمکم کن
یا ناصر من استنصره(جوشن کبیر)

وقتی رمضان در خونمونو زد باورم نمیشد که باز سراغم بیاد و منو به بزرگترین میهمانی خدا دعوت کنه
ماه های قبل رو مروری کردم به نتیجه ای نرسیدم، با خودم کلانجار رفتم که خدا به چی من نگاه کرد و دعوتم کرد.
حقیقتش اینه که باز نفهمیدم! من ! میهمانی خدا !؟
ولی وقتی تو ذهنم صفات خدا رو مرور کردم فهمیدم خدا با بندش مقابل به مثل نمیکنه هر چند ... ،
آخه خدا رحیمه رحمانه کریمه رئوفه و ...
واقعا خدا بندشو دوست داره اگه ...
ان شاءالله همیشه با این صفات خدا سروکار داشته باشیم.
نکنه کاری کنیم که خدا دست مهربونیشو از سرمون برداره.
درپناه حق
التماس دعا

وقتی وصیت نامه شهدا رو نگاه می کنم به این مطلب می رسم که شهدا علاوه بر اینکه با فدا کردن جان خود به معراج رفتند و عند ربهم یرزقون شدند، خواستد به این درجه که اربابشون اباعبدالله به آنها داده، ما هم برسیم.به همین خاطر وصیت نامه هاشون راه های رسیدن به این درجه را به ما نشان دادند.
شهید بیابانی قمی  برای برادرش جواد می نویسد که پدر و مادر رو رها نکن، در راه خدا توجه داشته باش، با اسلام منطبق باش، در نماز جماعت و جمعه و دعاها شرکت کن و کتاب های اسلامی مطالعه کن.
برای شادی روحش صلوات

دوستانی که علاقمند به مطالبی درباره فرهنگ ایثار و شهادت و به صورت فردی در مورد شهدا (وصایا،خاطرات و ...) هستند با عنوان یادمان در وبلاگ پست خواهد شد.الهی شهید شید